Pakketpraat deel 3 - De gezichten achter de pakketjes

Gemiddeld verwerken wij hier zo’n 400 tot 500 pakketjes per dag. Dat zijn er nogal wat. En bij al die pakketjes horen natuurlijk ook mensen. Heel veel mensen.

En het grappige is: na een tijdje zijn dat geen onbekenden meer.

Sommige klanten kennen we inmiddels gewoon bij hun voor- en achternaam. Dan hoeven ze hun naam eigenlijk niet eens meer te zeggen. Ze stappen binnen en wij lopen al richting het juiste schap.

“Hij ligt al klaar hoor,” zeggen we dan.

En soms herkennen we niet eens de naam… maar wel de auto.

Dan zien we buiten een bekende auto de parkeerplaats oprijden en denken we al: oh ja, daar komt er weer eentje zijn/haar pakketjes ophalen. Tegen de tijd dat de deur opengaat, ligt het pakketje eigenlijk al op de balie klaar. En soms voelen ze dan schaamte, wat helemaal niet nodig is, wij herkennen gewoon de leuke mensen en hun naam. Of je nu 1x per week komt of iedere dag  

Sterker nog, we hebben hier zelfs een speciale bufferkast. Dat is een kast waar we pakketjes neerleggen van klanten die regelmatig meerdere pakketjes tegelijk hebben liggen. Die worden eigenlijk altijd snel opgehaald, dus dat werkt voor ons én voor hen prettig en overzichtelijk.

Maar die kast heeft nog een tweede functie.

Soms krijgen we berichtjes van klanten die op vakantie zijn of ziek thuis zitten en hun pakketjes niet op tijd kunnen ophalen. Dan scannen wij de pakketjes alvast uit en leggen ze apart in de bufferkast. Zo blijven ze veilig liggen totdat iemand weer terug is of zich beter voelt. Daarna kunnen ze gewoon rustig hun pakketjes alsnog ophalen.

Dat soort kleine dingen maakt dat een pakketpunt toch nét iets persoonlijker wordt dan alleen een plek waar dozen in en uit gaan.

En het blijft niet alleen bij herkennen in de winkel.

Want als ik zelf eens buiten mijn bubbel — de winkel — kom, bijvoorbeeld in de supermarkt, dan herken ik ineens overal mensen. Dan denk ik: ah, van meneer Van Dijk heb ik nog drie pakketjes liggen… en van mevrouw Jansen nog vier.

En die mevrouw daar bij de groente? Daar weet ik inmiddels het e-mailadres uit mijn hoofd van.

En die jongen bij het brood? Zijn telefoonnummer kan ik zo opdreunen.

Het gebeurt zelfs regelmatig dat iemand me op de schouder tikt en zegt:

“Geen zorgen hoor, ik kom mijn pakketje snel halen!”

Dan moet ik altijd lachen. Blijkbaar gaat het pakketpunt toch een beetje met me mee naar buiten.

Want er zijn verrassend veel klanten die we meerdere keren per week zien. Sommigen bestellen fanatiek online, anderen verkopen/ kopen via Vinted, en weer anderen brengen standaard hun retourpakketjes langs. Het hoort inmiddels gewoon bij hun routine.

En eerlijk is eerlijk: wij hebben meestal echt leuke mensen over de vloer.

We maken een praatje, horen verhalen over geslaagde aankopen, mislukte bestellingen, verrassingspakketjes en soms zelfs complete levensupdates. Van vakanties tot verbouwingen en van nieuwe schoenen tot pakketjes die eigenlijk nét iets te enthousiast besteld waren.

Zo wordt een pakketpunt toch een beetje meer dan alleen een plek waar je iets ophaalt of afgeeft.

Het wordt een plek waar je elkaar herkent.

En stiekem vinden wij dat misschien wel het leukste aan alles wat we doen. Misschien herkennen wij jullie eerder dan jullie denken

Tot volgende week! Omdat het zo leuk is ga ik iedere zondag een pakketpraat met jullie delen.

Liefs Lindsay